Home » Travel » Reisverhaal 9 Tokio

Reisverhaal 9 Tokio

Afgelopen week hadden we nog een paar dagen in Tokio. Koude en regenachtige dagen waren het. Niet echt wat we gewend zijn. Gelukkig kun je in Tokio overal komen met de metro, alles sluit op elkaar aan. Daarom maakt ook bijna iedereen er gebruik van, denk ik. Zoveel mensen! Soms zaten de 20 wagons bommetje vol en kon er niemand meer bij.

Metropas

De zaterdagavond hebben wij in een winkelcentrum een drie dagen pas gescoord. Zo kan je als toerist voor weinig geld overal komen, met elke metro! Onbeperkt reizen voor een vast bedrag. Ga je de eerste keer door de poortjes? Dan krijgt je kaart een stempel met eindtijd. Tot dan kan je overal staan en gaan waar je maar wil. Ideaal!

Dinosaurus @ Nature & Sience Museum

Regen: dus tijd voor een museum

Het museum van wetenschap en natuur was wel een van de leukere plekken die we hebben bezocht. Zeker een aanrader. Er staat van alles, van dinosaurussen tot telescopen en oude machines. We hebben vooral veel bekeken tijdens ons korte verblijf in Tokio, dus heel veel te vertellen is er niet. Het is wel een prettige stad. Je merkt niet altijd dat het een miljoenenstad is. Soms is het zo rustig op straat, niet de drukte die je in andere steden ziet. Mensen houden zich netjes aan de regels. Op de roltrappen gaat iedereen links stil staan. Wie wil lopen kan er dan gewoon langs. Ook om op de roltrap te stappen staan mensen netjes in de rij. Zelfs het verkeer is zo. Wanneer je over steekt over het zebrapad, wachten mensen rustig tot er ruimte is om door te rijden. Opvallend is dat mensen elkaar niet echt aankijken. In de metro kijkt niemand naar elkaar. In Europa kijk je al snel terug als iemand naar je staart. Iedereen zit op de telefoon te kijken, ook lopend zie je mensen dit vaak doen. Zelden zagen we mensen met elkaar praten in de metro. Dat is toch wel een groot verschil.

De beste noedels in Tokio @ Sinjyukogyoen ramen ouka

Wachten, wachten en wachten…

De laatste avond wilden we nog graag een keer noedels eten. Elke keer waren tentjes gesloten wanneer we er langs kwamen om te eten. Dus dan maar op de laatste dag nog een poging wagen. We gingen naar een van de beste restaurants toe voor de noedels. Een typisch restaurant, alleen een bar om aan te zitten en plek voor zestien mensen. Het zat al vol toen we kwamen. Je kon je naam op het formulier zetten en dan moet je buiten wachten. Ken je het effect van de gemaakte investering? Normaal wachten we wel even, maar even werd 20 minuten en toen 30. Er gingen mensen weg, maar dat was voor mensen die gereserveerd hadden. Nog maar weer wachten. De mensen voor ons gingen naar binnen, dus het zal vast niet lang meer duren… Uiteindelijk hebben we langer dan een uur gewacht. Wachttijden van twee of drie uur zijn niet ongewoon hier. De verwachtingen waren hoog, maar we snapten de hype niet zo, helaas. Misschien waren onze verwachtingen wel te hoog. De mensen voor ons waren zo enthousiast, ze waren hier al eerder geweest. Naja het heeft ons wel iets opgeleverd. We zijn weer een ervaring rijker.

Het is tijd om verder te gaan. Op naar Kuala Lumpur. Lees meer in deel 2 van deze week

We kwamen allerlei hondjes in kleding tegen.
Volg:
Delen:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Sluit mij
Zoek je iets?
Zoek:
Berichtcategorieën: